Ingallina

Ingallina está registrado como variante del apellido italiano Gallina.

Podría ser una deformación producida al emigrar a países hispanos (sobre todo si tiene letras o sílabas como ñ o qui, entre otras). Se recomienda leer la nota sobre la nota completa sobre deformaciones de apellidos italianos en Argentina.

Origen y significado

Presente en el territorio municipal de Santa Maria la Longa. Documentado entre 1228 y 1306. Primera documentación: “Mainardus Gallina”. dal Làndri, dongje dal paîs di Pùlfar ); an 1491: “Venerio q. Daniele Galina” ( Morsan di Strade ); an 1492: “Nicolaum Joannis Gialinae de Jalmico”; an 1503: “Joannes Gallina de Jalmicho”; an 1645: “Zuanne Gallina di Jalmico di età d’anni 50 incirca come disse”. Sorenon di persone che daspò, planc planc, al è deventât cognon. Par curiosetât o ricuardìn che a Glemone a jerin i sorenons “Papagaline” ( = mangje gjalinis, an 1272 ) e “Scorsagalina” ( = cor daûr a la gjaline, an 1398 ).

Variantes

Alterados y derivados

Distribución geográfica: Italia (frecuencia media); Ingallina meridional y predomina en Puglia

📍 Podés ver cómo se distribuye este apellido en Italia: Ver distribución en Italia (Cognomix)

Presencia en Argentina (según RENAPER)

El apellido Ingallina está registrado en Argentina en 2 provincias, con un total de 43 personas.

Provincia Personas
Santa Fe 28
Mendoza 15

📜 Trayectoria migratoria: este apellido también figura en los registros del CEMLA (Centro de Estudios Migratorios Latinoamericanos) y los Barcos de Agnelli, lo que documenta su llegada a Argentina durante la gran inmigración.

Fuentes

Esta entrada del Diccionario de apellidos italianos se basa en las siguientes fuentes especializadas en onomástica:

  • De Felice, E. (1978). Dizionario dei cognomi italiani. Milano: Mondadori.